Księgarnia szkolna prezentuje: Główne linie dziejów Pomorza w pierwszej połowie XIX wieku. W przedmowie do tomu drugiego Historii Pomorza zapowiedzieliśmy, że - zgodnie z tokiem samych dziejów - na nim kończymy serię tomów traktujących rozdzielnie historię Pomorza Zachodniego i Wschodniego i przechodzimy do połączonego jej wykładu, gdyż po upadku Rzeczypospolitej Polskiej i poddaniu Pomorza władzy państwa pruskiego, zarówno w aspekcie politycznym, jak i geograficznym, zostały stworzone wspólne ramy działalności dla zamieszkujących tę ziemię środowisk. Formalnie scalenie ziem pomorskich pod jednym berłem nastąpiło już w roku 1772 (z wyjątkiem enklaw: gdańskiej i toruńskiej, przyłączonych w roku 1793). Faktycznie jeszcze przez dłuższy czas na terenie dawniejszych Prus Królewskich z jednej strony utrzymywały się relikty starego ustroju gospodarczego i społecznego, z drugiej zaś sytuacja polityczna tych ziem była na skutek wojen napoleońskich nadal niepewna aż do znanych decyzji kongresu wiedeńskiego z roku 1815. One to ostatecznie na ponad sto lat utrwaliły stan rzeczy zapoczątkowany rozbiorem Polski w roku 1772. Zapowiadając więc od tomu trzeciego zmianę metody wykładu dziejów Pomorza, stwierdzaliśmy równocześnie konieczność wprowadzenia innego rodzaju dualizmu, mianowicie konieczność wyodrębnienia, a następnie przedstawienia obok siebie polskiego i pruskiego komponentu tych dziejów na tle dziejów całego regionu, niezależnie od owych narodowych i politycznych granic. Gdy mówimy składnik pruski mamy w konsekwencji na myśli - niemiecki, gdyż w toku zachodzących w Niemczech przemian to właśnie Prusy, a nie Austria, stały się podstawą wytworzenia się w drugiej połowie XIX stulecia niemieckiej wspólnoty narodowej. Istnienia tych dwóch nurtów: polskiego i niemieckiego byli świadomi i dawali mu wyraz wszyscy autorzy regionalnych syntez dziejów Pomorza XIX i XX w. Tradycja historiograficzna w syntezie dziejów regionu. W oparciu o informacje w książce można skonstruować scenariusze zajęć i sprawdziany.