Żaden prawdziwy gracz nigdy nie skorzysta z oszustwa, gdy gra w jakąś grę. To plama na honorze. Kody do gier i inne tricki są zakazane, dopóki gry się nie przejdzie - takie jest założenie honorowej walki zdobycie ostatecznego trofeum. Dlaczego więc znakomita większość osób, którzy, gdy wyłącznie odkryją programy do jakiejś gry, natychmiast je wypróbowują? Jedna odpowiedź brzmi: bo tak jest łatwiej. Jeżeli łatwiej strzelać do nieprzyjacielskich wojsk, gdy ich żołnierze nie mogą zadać żadnej krzywdy graczowi? O ile łatwiej wydostać się z labiryntu, gdy można wyjść z niego, przenikając poprzez ścianę? Wszyscy młodzi, którzy zasiadają do laptopa, żeby rozerwać się lub odrobinę wyżyć, w większości wypadków włączają grę bardziej z nudów niż z ciekawości i nie po to, aby po walce o oceny walczyć jeszcze o przejście do następnego levelu. Dlatego, gdy jedynie mają programy, próbują ich. Wprowadzanie programów przez twórców gier jest swego rodzaju tradycją - programiści uwielbiają umieszczać w kodzie gry takie ukryte smaczki. Prawdopodobnie w każdej grze można użyć takich tricków jak nieśmiertelność, przechodzenie poprzez ściany, otrzymanie amunicji albo innych przedmiotów, na które w grze normalnie trzeba zapracować albo je odkryć. Korzyść z wprowadzania programów ma możliwość być całkiem wymierna - poza reklamą, zapowiedziami i recenzjami gry powstają wtedy artykuły dla graczy o takich ukrytych smaczkach - można powiedzieć, że jest to delikatne przedłużenie marketingu. Tak czy inaczej kody psują wrażenie z każdej gry. Jeżeli już w grze można wszystko za darmo, bardzo szybko się nudzi.