Klasyka gier komputerowych
Z jednej strony gra Battle of the Atlantic stawia na realizm, przenosząc większość interfejsu do trójwymiarowego środowiska statku, a z drugiej - pojawiają się owe uproszczone ikony. Pomimo to po krótkiej chwili można się przyzwyczaić. Po prostu gra oczekuje, że w pełni wcielimy się w wilka morskiego, a gdy z konieczności musi zademonstrować nam szczegóły, które mogą nas z tej roli wybić, robi to w taki sposób, byśmy szybko załatwili co trzeba, po czym prędko wrócili do kapitańskiego ciała. Przydałoby się tylko w grze odpowiednie ustylizowanie ikon, tak by straciły swoją „nowoczesność", niemniej jednak to niezbyt duże niedociągnięcie. W trybie FPP przedstawione są także porty. Możemy tam dokonywać napraw, ulepszać okręt , a dodatkowo podejmować się kolejnych misji. Udostępniony teren nie imponuje rozmiarami, niemniej jednak i tak sposobność spacerku obok przycumowanego U-Boota jest bardzo satysfakcjonująca. Ogólnie interfejs uległ olbrzymim zmianom w porównaniu z poprzednimi grami z serii, które charakteryzowała olbrzymia umowność.Tematyka okrętów podwodnych przenigdy nie cieszyła się wielką popularnością wśród twórców gier komputerowych. Nawet w pierwszej połowie lat dziewięćdziesiątych, podczas złotej ery gatunku okreslanego mianem gry symulacji, niewielu deweloperów podejmowało ten temat. Bardzo dobra gra Silent Service zakończyła się na drugiej części, podczas gdy Aces of the Deep nie doczekało się wręcz jednej kontynuacji. Po tym, jak developerzy z Sonalyst (twórcy m.in. gry Sub Command , a oprócz tego Dangerous Waters) skoncentrowali się jedynie na tworzeniu kodów szkoleniowych dla armii, z flagą na maszcie pozostała jedynie seria gier Silent Hunter. Właśnie cykl powraca, przynosząc rewolucyjne zmiany. Ponownie zostajemy wcieleni d
Adres www: http://180.66.67.1
